Uroczystość Bożego Ciała

W kościele katolickim obchodzimy dziś Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa – nazywaną Bożym Ciałem.
Kościół od samego początku głosił wiarę w realną obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, ustanowionym podczas Ostatniej Wieczerzy. Głównym celem obchodów Bożego Ciała jest publiczne wyznanie wiary w obecność Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, oddanie mu czci i podziękowanie za łaski płynące przez ten sakrament, a także przebłaganie Go za zniewagi wyrządzone przez słabość i oziębłość ludzką oraz bluźnierstwa niewiernych.
Uroczystość Bożego Ciała, która przypada w pierwszy czwartek po niedzieli Trójcy Przenajświętszej, jest jedną z najważniejszych uroczystości w Kościele katolickim. Jej początki sięgają XIII wieku. Wprowadzenie tej uroczystości do kalendarza liturgicznego poprzedziły objawienia bł. Julianny (1193 – 1258), przeoryszy augustianek z klasztoru Mont Cornillon, nieopodal Liege (dzisiaj w Belgii). To właśnie pod wpływem tych objawień biskup Robert ustanowił w 1246 r. takie święto dla diecezji w Liege.
W 1246 r. odbyła się pierwsza procesja eucharystyczna.
Następnie papież Urban IV (29 VII 1261 – 2 X 1264), który wcześniej był archidiakonem katedry w Liege i patriarchą Jerozolimy, w roku 1264 wprowadził to święto w Kościele jako festum Corporis Christi (święto Ciała Chrystusa). Papież Urban IV ustanowił tę uroczystość bullą „Transisturus”. Impulsem bezpośrednim do ustanowienia święta miał być cud, jaki wydarzył się w Bolsenie. Kiedy kapłan podczas Mszy św. łamał zgodnie z rytem konsekrowaną Hostię, ta niespodziewanie zaczęła krwawić. Krew sączyła się po jego palcach i spłynęła na korporał. Papież Urban IV, który w tym momencie przebywał w Orvieto, zawiadomiony o tym cudzie, zabrał święty korporał. Do dnia obecnego znajduje się on w bogatym relikwiarzu w katedrze w Orvieto. Urban IV polecił również św. Tomaszowi z Akwinu opracowanie tekstów liturgicznych do Mszy św. i do Liturgii Godzin kapłańskich. Akwinata uczynił to po mistrzowsku. Tekstów tych używa się do dziś – zwłaszcza często śpiewany jest hymn „Pange lingua” („Sław, języku”…) i jego dwie ostatnie zwrotki („Przed tak wielkim Sakramentem”).
Wkrótce świętu zaczęły towarzyszyć uroczyste procesje. Początkowo, w latach 1265-75 odbywały się one w Kolonii, a w XV wieku – w całych Niemczech, Anglii, Francji, Polsce i północnych Włoszech. W Polsce po raz pierwszy Boże Ciało świętowano w 1320 r. w diecezji krakowskiej, na polecenie biskupa Nankera. Niektóre źródła podają, że po raz pierwszy z procesją Bożego Ciała na terenie Polski spotykamy się już w XIV wieku w Płocku i we Wrocławiu. Śpiew Ewangelii przy czterech ołtarzach pojawia się w diecezji płockiej ok. 1430 r.
Papież Klemens V (5 VI 1305 – 20 IV 1314) odnowił święto, które po śmierci Urbana IV zaczęło zanikać. Papież Jan XXII (7 VIII 1316 – 4 XII 1334) zatwierdził je dla całego Kościoła. W 1391 r. papież Bonifacy IX nakazał obchodzić Boże Ciało wszędzie, gdzie dotąd tego nie czyniono.
Zwyczaj organizowania procesji Bożego Ciała w Rzymie, na via Merulana (od Bazyliki św. Jana na Lateranie do Bazyliki Matki Bożej Większej), przywrócił Jan Paweł II w pierwszym roku swojego pontyfikatu. Zwyczaj ten został bowiem zawieszony w 1870 r., po upadku Państwa Kościelnego.
Msze św. w porządku niedzielnym o godz.: 7.00, 9.00, 10.30, 12.00, 17.00, 19.00 i 20.30. Jest to święto nakazane! Procesja Bożego Ciała po Mszy św. o g. 17.00. Przejdziemy ulicami: Warszawska, Pocieszka, Marszałkowska i Wojewódzka.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.